zondag 9 maart 2008

Heilige

Domenico Savio (* 2 april 1842, Riva bij Chieri - † 9 maart 1857, Mondonio) was een leerling van Don Bosco.
Savio groeide op in een gezin met tien kinderen. In 1854 ging hij school in het oratorium van Don Bosco in Valdocco bij Turijn. Vandaar bezocht hij het gymnasium in de stad Turijn. Als gymnasiast had hij zich voorgenomen priester te willen worden. De jongen ontwikkelde zich tot steun voor Don Bosco, die Savio ooit zijn ideale leerling noemde. In 1856 stichtte Domenico met de hulp van Don Bosco de Compagnia dell'Immacolata, het "Onbevlekte-verbond", dat de actiefste leerlingen van Don Bosco samenbracht. De regelmatige biecht en communie, de verering van Maria en de betekenis van het apostolaat werden er gecultiveerd. Bij de oprichting van de Salezianen in 1859 rekruteerde Don Bosco vrijwel uitsluitend uit de leden van deze Compania dell'Immacolata.
Savio overleed op bijna 15-jarige leeftijd als gevolg van een zwakke gezondheid. De directe overlijdensoorzaak was tuberculose. Nauwelijks twee jaar later schreef Don Bosco een eerste kleine biografie over Domenico Savio, waarin hij zijn lievelingsleerling protretteerde als het ideaalbeeld van een goed leerling en christen herkende. Op 3 mei 1950 werd Savio zaligverklaard en op 12 juni 1954 heiliggesproken.
Domenico Savio geldt sinds 1956 als patroon van de koorknapen Pueri Cantores, sinds 1960 ook van de misdienaars. Hij wordt eveneens aangeroepen door aankomende moeders. In Lecce bevindt zich een door Salezianen bediende kerk, gewijd aan de H. Domenico Savio, die 16 april 1984 door paus Johannes Paulus II werd verheven tot basiliek. De relieken van Domenico rusten, net als die van Don Bosco en Maria Mazzarello, in de basiliek van Maria Hulp der Christenen te Turijn. De gedachtenis van Domenico Savio valt op 9 maart.

1 opmerking:

Max J. Molovich zei

Deze zomer was ik in Taormino, een plaatsje in Sicilië dat onder de rook van de Etna gelegen is. Daar bevond zich een kerkje dat gewijd was aan de St. Domenico Savio. Een zeer barok kerkje dat aan elkaar hing van nichterige camp. In mijn Lonely Planet had ik reeds gelezen dat Taormino zeer geliefd was bij de homofiele medemens. Het stikte in de straten van Taormino inderdaad van de mannen die er niet voor schroomden hand in hand met andere mannen te lopen. Toen ik de beeltenis van St. Domenico Savio zag, viel alles op z'n plaats. Het prototype van het onschuldige koorknaapje dat de elke nacht de koortsige dromen van meneer pastoor bezoekt.