De tong van Lucifer

Dit kunstwerk van Rudi de Windt staat ergens in Flevoland. Het staat daar alleen maar omdat daar iets moest komen te staan, en Rudi dacht: laat ik maar iets heel eenvoudigs maken, en er een mooie titel aan geven, zoiets als Het verhemelte van Achilles, zo’n soort naam in ieder geval. Het is maar goed dat maar zeer weinig Nederlanders ooit dit kunstwerk tegenkomen. Ook is het goed dat maar zeer weinig Nederlanders vernielzuchtig van aard zijn.

Mijn Leven Langs De Spoorweg

Ik zag vijftien jaar geleden eens een schilderij van een bevriende schilder, waarin ik drie lichten meende te zien. Het was een abstract schilderij. Ik zei tegen die schilder: dat zijn de lichten van een trein die aan komt rijden, ’s nachts. Waar je, bedoelde ik, voor kunt springen.
Ik had dat toen in mijn hoofd.
Die schilder zei toen dat het mij vrij stond een zo ‘eigen’ interpretatie te hebben van zijn in wezen toch vrolijke werk. Blij was hij er niet mee.
En nog steeds heb ik suïcidale connotaties bij sommige plaatjes, zoals het bovenstaande.

Warhol

Andy Warhol wordt door velen nog steeds een kunstenaar genoemd. Naar mijn mening: ten onrechte. Hij kon een foefje goed doen, en maakte daar veel heisa omheen. Zo wordt hij door sommigen een opvolger van Magritte genoemd. Dat klopt ook al niet: hij blijft in alle opzichten achter bij Magritte.
Als tekenaar was hij en bleef hij een amateur. Niets meer, niets minder. Als fotograaf stelde hij ook niets voor. Als filmer stelde hij nog minder voor. Als interviewer was hij dramatisch slecht.
Warhols ding was: een ding herhalen. Die Campbell’s soepblikken, die portretten van Marilyn Monroe, dat bloemenbehang. Ik vond toen al, en ik vind nog steeds, dat dat met kunst weinig van doen heeft. Maar goed, het was de tijd dat je een oor aangenaaid werd. Jimi Hendrix was een groot gitarist, dat zult u zich nog wel herinneren. Groot gitarist! En hoe heette die drummer van The Who ook alweer? Groot drummer! John Lennon? Fantastisch muzikaal! Keith Richards? Toch een zeer behoorlijk guitarist!
Daar moeten we eens mee stoppen. Zoals we ook moeten stoppen met het doen alsof we ook maar één werk van Andy Warhol mooi vinden. Dat vinden we niet mooi.
Mijn grootste bezwaar tegen Warhol’s werk: zijn gebrek aan humor.