Nederlander van 2005, 2006, 2007

Wie is deze kaaskop? Zijn naam is Arnold Karskens, hij is in zijn eentje een stuk dapperder dan ‘onze jongens’ in Uruzgan. Hij is de enige Nederlandse journalist die zich de mond niet laat snoeren, en die dus unembedded naar Afghanistan of naar Irak gaat. Waarom hij dapperder is dan onze jongens? Omdat hij geen wapen draagt, daarom is hij dapperder. U kunt zijn berichten over Afghanistan onder meer in Nieuwe Revu lezen, en zijn verdere berichten en meningen op zijn blog.
Ik heb slechts één klein puntje van kritiek op hem. Hij zet zich ook in voor de vrouwen die indertijd door de Jappen als hoeren werden gebruikt. Die moeten eerherstel krijgen enzovoorts. Ik zou hem willen aanraden nog eens Rudy Kousbroeks Het Oostindisch kampsyndroom open te slaan.
Maar verder is Arnold Karskens al jarenlang mijn man.

Kortheid

Dit is een van de zeer weinige foto’s van de Braziliaanse schrijver Dalton Trevisan. Een man die inderdaad geen publiciteit zocht. Ik ben hem gaan lezen nadat Rudy Kousbroek over hem schreef. Trevisan was een schrijver die, heel anders dan bijvoorbeeld Tolstoj of Nabokov, geen roman of novelle zou kunnen schrijven. Zelfs een verhaal ter lengte van een column van Piet Grijs gaf hem moeite. Hij heeft in een, zelf gefabriceerd, interview gezegd dat hij zou eindigen met een haiku, met een enkele dichtregel. Met zelfmoord, vreesde ik.
Ik betracht zijn zelfde kortheid. ‘Them’ was de naam van een band in de jaren zestig, die beter ‘Us’ of ‘We’ had kunnen worden genoemd. Als ik zou optreden met piano of gitaar, zou het gebeuren onder de naam ‘I’.